Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2011/20340 E. 2013/14171 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2011/20340
- Karar No
- 2013/14171
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, hakaret, cinsel taciz HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.01.2007 tarih ve 3-9 esas 2007/18 kararında belirtildiği üzere; Anayasanın 40/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 232/6 ve 34/2. maddeleri ve 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesi gereğince kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, başvuru yönteminin gösterilmemesi karşısında sanık ...'in temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yolda yürümekte olan ve sanıklarla tesadüfen karşılaşan evli ve çocuklu müştekiye karşı sanıkların cinsel taciz, tehdit ve hakaret suçlarını işlemeleri, suç işleme hususundaki eğilimlerini gösterdiğinden ve lehe hükümlerin uygulanması konusunda da bir talepleri bulunmadığından tebliğnamedeki (1) ve (2) nolu bozma düşüncelerine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede; Sanıklara yükletilen tehdit, hakaret ve cinsel taciz eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, Yargılama giderinin hangi sanıktan ne şekilde tahsil edileceğinin kararda açıkça belirtilmemesi, Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ...'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye kısmen uygun olarak, hükmün yargılama gideriyle ilgili bölümünün "yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak alınmasına" biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.