Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/3332 E. 2012/3791 K. – İnfaz Kurumuna

Konu: İnfaz Kurumuna Veya Tutukevine Yasak Eşya Sokma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2010/3332
Karar No
2012/3791
Karar Tarihi
Konu
İnfaz Kurumuna Veya Tutukevine Yasak Eşya Sokma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma HÜKÜM : Hükümlülük Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığın adli sicil kaydında kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunması nedeniyle CMK 231/5 madde ve fıkralarında belirtilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe:Sanığa yükletilen infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu, Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu, Yaptırım: Eleştiri dışında cezanın yasal bağlamda uygulandığı, Eleştiri:Sanığın cezaevine soktuğu esrar maddesinin bulundurulması aynı zamanda suç oluşturması karşısında, TCY.nın 297/1.madde 2. cümlesi uyarınca cezası artırılmamış ise de karşı temyiz olmadığından bozmayı gerektirmediği, Anlaşıldığından Sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/3332, K. 2012/3791, T. 27.02.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2010-3332-e-2012-3791-k-569955048cf4