Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/25703 E. 2013/9857 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2010/25703
Karar No
2013/9857
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanun ile değişik 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi koşullarının varlığının tartışılması gerekirken, “takdiren” denilmek suretiyle kanuni ve yeterli olmayan gerekçe ile, anılan Kanun’un 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesine, 2-Hakkında verilen kısa süreli hapis cezaları ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca anılan Kanun maddesinin birinci fıkra hükmünün uygulanmayacağının gözetilmemesi Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesin KARŞI OY: Sanık hakkında cezanın alt sınırdan verilmesi ve takdiri indirim uygulanarak iyi halli görülerek cezanın ertelenmesine karar verildiği halde, gerekçe gösterilmeksizin (Anayasanın 141/3; 5271, m.34/1, 230, 289/1-9 ve 1412 sayılı CYY'nın 308/7; Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Kararları), en üst sınır olan 3 yıl denetim süresi öngörülmesi nedeniyle, kararın bu noktadan da bozulması gerektiğinden, yüksek çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/25703, K. 2013/9857, T. 03.04.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2010-25703-e-2013-9857-k-188d32fbf61b