Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/25308 E. 2013/7992 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2010/25308
Karar No
2013/7992
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1 -) Tehdit suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'nun tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 2-)Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince, Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; . a-)TCK'nın 125/1. maddesindeki seçenek yaptırmlardan olan hapis cezası tercih edilirken, hangi hukuksal gerekçeye dayanılarak takdir hakkının kullanıldığının belirtilmemesi, 2-)CMK'mn 231/6. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanması için, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade. suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinin gerektiği belirtilse de. anılan maddenin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramı, somut (maddi) zarara ilişkin olup, manevi nitelikteki zararı kapsamaması ve sanığın eylemi sonucu dosyaya yansımış somut bir zararın bulunmaması karşısında, "suçtan oluşan zararın giderilmediği" şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı ve sanık ...'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/25308, K. 2013/7992, T. 20.03.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2010-25308-e-2013-7992-k-0b4b0dea4992