Yargıtay · 22. Hukuk Dairesi

Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2017/5580 E. 2017/3775 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
22. Hukuk Dairesi
Esas No
2017/5580
Karar No
2017/3775
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı, iş sözleşmesinin emeklilik nedeni ile son bulduğunu iddia ederek kıdem tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Bakanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Dosya kapsamında; Mahkemece davaya esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmiş ise de; verilen karar dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Davacının kıdem tazminatı talebi yönünden faiz başlangıç tarihinin dava tarihi olan 07.10.2013 tarihi olması gerekirken, davacının emeklilik sebebiyle işverene müracaat ettiğini gösterir başvuru evrakı mevcut olmadığı halde, emeklilik sebebiyle fesih tarihi olan 28.02.2007 tarihi olarak belirlenmesi isabetsizdir. Bu husus bozma sebebi ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur. SONUÇ : Temyiz olunan kararda hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan; “7662,28 TL brüt kıdem tazminatının akdin fesih tarihi olan 28.02.2007 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine,,” hüküm fıkrasının çıkarılarak yerine, “7662,28 TL brüt kıdem tazminatının dava tarihi olan 07.10.2013 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine,” fıkrasının yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.02.2017 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.

Atıf: Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/5580, K. 2017/3775, T. 27.02.2017, www.arakarar.com/karar/yargitay-22-hukuk-dairesi-2017-5580-e-2017-3775-k-4c01fa6ef06e