Yargıtay · 22. Hukuk Dairesi

Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2013/5540 E. 2013/27737 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
22. Hukuk Dairesi
Esas No
2013/5540
Karar No
2013/27737
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem ve ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ile ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 03.12.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat Didem Koçaker ile karşı taraf adına Avukat Melda Sözer geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde 01.04.2009-10.01.2011 tarihleri arasında, desinatör olarak en son aylık net 2.200,00 TL ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesince işverence feshedildiğini, bir kısım alacaklarının asgari ücret üzerinden eksik ödendiğini, genel tatil günlerinde çalıştığını, fazla çalışma yaptığını, ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı farkı, ihbar tazminatı farkı, ulusal ... ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti farkı ve ücret alacağı farkının davalıdan faizleriyle birlikte tahsilini istemiştir. Davalı vekili; davacının asgari ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin kadrodaki istihdamın azaltılması sebebiyle 4857 sayılı Kanun'un 17. maddesince feshedildiğini, tüm alacaklarının ödendiğini, fazla mesai yapıldığı ve ulusal ...-genel tatil günlerinde çalışıldığı iddiasının doğru olmadığını, kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin ödendiğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, davacının, davalıya ait işyerinde 01.04.2009-10.01.2011 tarihleri arasında günlük brüt 99,57 TL ücretle çalıştığı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve ücret alacağı farkı olduğu, ulusal ... ve genel tatillerde çalıştığı, fazla çalışma yaptığı gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, ulusal ... ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı hususları taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Somut olayda, davalı ve tanıklarının, haftada beş gün 09.00-18.00 saatleri arasında, Cumartesi günleri 13.00'a kadar çalışma olduğunu, fuar döneminde günlük üç saat fazla çalışma yapıldığını, davacı ve tanıklarının, haftada beş gün 08.30-18.30 saatleri arasında, Cumartesi günleri 14.00'a kadar çalışma olduğunu, fuar döneminde Nisan ayından Mayıs ayının 15'ine kadar 08.30-23.00 saatleri arasında, Cumartesi günleri 08.30-18.30 saatleri arasında, Pazar günleri 11.00-18.30 saatleri arasında çalışma olduğunu beyan ettikleri, mahkemece davacı ve tanıklarının beyanlarına göre, normal aylarda haftalık beş saat, 1 Nisan-15 Mayıs tarihleri arasındaki fuar dönemlerinde haftalık 33,5 saat fazla çalışma yapıldığı kabul edilmiş ise de, davacı tanıklarının, davalıya ait işyerinde kısa bir süre çalıştıkları dikkate alındığında, davacı tanıklarının çalıştıkları dönemlerde kabul edilen şekilde fazla çalışma yapıldığı, diğer dönemlerde sadece fuar dönemlerinde günlük üç saat fazla çalışma yapıldığı, kalan sürelerde fazla çalışma yapıldığının ıspatlanamadığı düşünülmeden hatalı yorum ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır. Öte yandan, dini bayramlarda çalışmadığı, ulusal ... ve genel tatillerde çalıştığı kabul edilmiştir. Davacı tanıklarının ulusal ... ve genel tatillerde çalışıldığına dair beyanlarının bulunmadığı, davalı tanıklarının bu günlerde çalışma olmadığını beyan ettikleri, bir kısım imzalı ücret bordrolarında da ulusal ... ve genel tatil ücreti tahakkuku yapıldığı anlaşılmış olup, ulusal ... ve genel tatillerde çalışıldığı ve ücretinin alınamadığı husususunun ıspatlanamadığı düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/5540, K. 2013/27737, T. 03.12.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-22-hukuk-dairesi-2013-5540-e-2013-27737-k-99aec8da1406