Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2012/2384 E. 2012/5497 K.

MAHKEMESİ : Kartal 2. İş Mahkemesi TARİHİ : 02/02/2010 NUMARASI : 2010/132-2010/384 Davacı vekili,müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işverence geçerli bir nedene dayanılmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir. Davalıya usulüne uygun olarak dava dilekçesi ekli duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edildiği halde duruşmaya gelmemiş, davaya cevap da vermemiştir. Mahkemece davacıya yazılı fesih bildirimi yapılmadığı, feshin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesinde belirlenen prosedüre uygun yapılmadığı gerekçesiyle istem kabul edilmiştir. Hüküm taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. Davalı temyizine gelince; davalı vekili temyiz dilekçesinde davacının işveren vekili olduğunu ileri sürmüştür. 4857 sayılı Kanun'un 18/son maddesi gereğince, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları ile işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleri hakkında bu madde, 19 ve 21. maddeler ile 25. maddenin son fıkrası uygulanmaz. Davacının iş güvencesi hükümleri kapsamında kalıp kalmadığının mahkemece resen araştırılarak tespit edilmesi gerektiğinden öncelikle davacının yasada açıklanan nitelikleri taşıyan işveren vekili olup olmadığı araştırılıp belirlenmeden işin esasına girilerek karar verilmesi doğru görülmemiştir. SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.