Yargıtay 20. Ceza Dairesi 2017/54 E. 2017/4122 K.

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hüküm : Mahkûmiyet Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: Tunceli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.11.2009 tarih ve 2009/320 esas sayılı iddianamesi ile kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan TCK'nın TCK'nun 191/1.f.2.c, 53, 37 maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında yapılan yargılama sonunda; Tunceli (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 05.02.2013 tarih, 2013/6 Esas 2013/68 Karar sayılı ilamı ile TCK'nın 191/1 ve 62 maddeleri gereğince neticeten 10 ay hapis cezasıyla cezalandırıldığı, kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 20. Ceza Dairesi'nin 18.06.2015 gün ve 2015/2822 esas, 2015/2266 karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği, Tunceli Asliye Ceza Mahkemesi'nce 14.01.2016 tarihli 2015/460 esas ve 2016/12 sayılı karar ile Dairemizin bozma kararına direnildiği anlaşılmıştır. Direnme kararı üzerine verilen hükmün Dairemizce incelenmesinde zorunluluk bulunması, direnme sonrası mahkemenin gerekçesinin bozma kararına aykırı olduğu anlaşılmakla; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307. maddesinin, 6763 sayılı Kanun'un 36 maddesi ile eklenen 3. fıkrası gereğince yapılan incelemede; Direnme kararı yerinde görülmediğinden, dosyanın direnme kararı konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine, 03.07.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.