Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2013/20835 E. 2014/4787 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Hukuk Dairesi
Esas No
2013/20835
Karar No
2014/4787
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Denizli l. Aile Mahkemesi TARİHİ :14.06.2013 NUMARASI :Esas no:2012/660 Karar no:2013/468 Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2- Tefhim edilen kısa kararda davalı lehine tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedildiği halde, gerekçeli kararda bu hususla ilgili her hangi bir karar verilmemek suretiyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması sureliyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. (6100 s. HMK. m.298/2) Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.4.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.05.03.2014 (Çar.)

Atıf: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2013/20835, K. 2014/4787, T. 05.03.2014, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-hukuk-dairesi-2013-20835-e-2014-4787-k-6ac9882014c3