Yargıtay 19. Ceza Dairesi 2018/6430 E. 2018/11569 K.

Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...'in 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Manavgat İcra Ceza Mahkemesinin 20/02/2018 tarihli ve 2017/791 Esas, 2018/159 Karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 24/09/2018 gün ve 94660652-105-07-9292-2018- Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/10/2018 gün ve KYB.2018/79002 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede; 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlal suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiğinden, 06/01/2017 tarihli takip talebinde işlemiş faizin 59,83 Türk lirası olarak gösterildiği; ancak 17/06/2017 tarihli taahhütnamede toplam faiz olarak 1.384,57 Türk lirasının gösterildiği, anılan taahhütnamede alacaklının son ödeme tarihine kadar işleyecek faizden feragat beyanının ve takip tarihinden taahhüt tarihine kadar işlemiş faiz miktarının da yer almadığı hususları dikkate alındığında, işleyen ve işleyecek faiz miktarının taahhüt tutanağında ayrı ayrı gösterilmemesi nedeniyle belirsizlik bulunduğundan taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle, beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü; 17/06/2017 tarihli taahhüt tutanağında, icra takip öncesi işlemiş faizin 59.83 TL olarak icra takip miktarı içerisinde gösterildiği, toplam faiz olarak gösterilen 1.384,57 TL’nin takip tarihi olan 06.01.2017 tarihi ile taahhüt tarihi olan 17/06/2017 tarihi arasında işlemiş faiz olduğu, ilk taksit ve son taksit arasında işleyecek faiz olarak da 1.597,61 TL’nin gösterildiğinin anlaşılması karşısında, işlemiş veya işleyecek faiz konusunda bir belirsizlik bulunmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 08/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.