Yargıtay 18. Hukuk Dairesi 2013/3053 E. 2013/4046 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; 1-2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince; emlak vergi değerlerinin dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması, dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmesi gerektiğinden; dosyadaki kayıtlardan 2007 yılında dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 2,80 TL, emsal alınan 451 ada 196 parselin asgari m² değeri ise 3,12 TL olduğu anlaşıldığına göre emsal dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğundan en fazla eşdeğer kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden, dava konusu taşınmazın emsalden 3 kat daha değerli olduğu kabul edilerek, vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapor esas alınarak karar verilmesi, 2-Dava konusu 117 parsel sayılı taşınmaz 26691 m² olup 10000 m²'si kamulaştırılmış geriye 16691 m² kalmış, yine dava konusu 119 parsel sayılı taşınmaz 6264 m² olup 3264 m²'si kamulaştırılmış geriye 3000 m² yer kalmıştır. Dava konusu taşınmazların artan kesimlerinin arsa nitelikte olması, yüzölçümü ve geometrik şekli dikkate alındığında yapılaşmasına engel bir durum bulunmadığından herhangi bir değer kaybı olmayacağı halde, bilirkişi kurulu raporunda artan kesim için 117 parsel sayılı taşınmazda %30, 119 parsel sayılı taşınmazda %50 oranında değer kaybı hesaplanması ve mahkemece de bu rapora itibar edilerek hüküm kurulması, 3-Karar tarihinde maktu karar ve ilam harcı 21,15 TL olduğu halde 59,40 TL üzerinden peşin harcın mahsubuyla bakiye harcın davacıdan alınmasına karar verilmiş olması, Doğru görülmemiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.