Yargıtay 18. Hukuk Dairesi 2013/3014 E. 2013/3785 K.

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Dava dilekçesinde, site enerji ihtiyacını karşılayan trafonun davacı bağımsız bölümüne zarar vermeyecek biçimde projelendirilerek başka yere taşınması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının dava konusu anataşınmazın A blok zemin kat No:1 de bağımsız bölüm sahibi olduğunu, bağımsız bölümünün hemen önüne sitenin trafosunun yerleştirildiğini, trafonun çalışması sırasında kendisini rahatsız ettiğini, etrafta manyetik alan riski yarattığını ileri sürerek trafonun davacıyı rahatsız etmeyecek, görüş alanını kapatmayacak, kaygı ve endişe duymasına yol açmayacak bir yere taşınmasını istemiş, mahkemece trafonun kuruluşunun davalı ... tarafından yapılmadığı, davacının ... aboneliğinin bireyselleştirilmesine yönelik kat malikleri genel kurul toplantısında olumlu oy kullandığı gerekçesi ile kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 18. maddesine göre kat malikleri gerek bağımsız bölümlerini, gerek eklentilerini ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kaidelerine uymak, özellikle birbirlerini rahatsız etmemek ve yönetim planı hükümlerine uymakla karşılıklı olarak yükümülüdürler. Dosya içindeki bilgi ve belgelerden anataşınmazın ortak alanında bulunan ve siteye ait olan trafonun davacının dairesinin hemen yanında bulunduğu, çalışması sırasında etrafa rahatsızlık verdiği, bu rahatsızlıktan davacının da etkilendiği iddia edilmektedir. Mahkemece yukarıda değinilen yasa hükmü dikkate alınarak dava konusu anataşınmazda ... trafosu bulunmadan yaşanamayacağı gözetilerek onaylı mimari projesi ile varsa çevre düzenleme planı birlikte uygulanıp incelenmek suretiyle trafoya gerek projede ve gerekse çevre düzenleme planında herhangi bir yer ayrılıp ayrılmadığı, ayrılmamış ise trafonun anabinanın ilk yapılışı sırasında tesis edildiği dikkate alınarak mevcut rahatsızlıkların başka türlü önlemlerle giderilmesinin mümkün olup olmadığı konusunda bilirkişiden ek rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.