Yargıtay · 18. Ceza Dairesi

Yargıtay 18. Ceza Dairesi 2016/17350 E. 2018/15912 K. – Görevi Yaptırm

Konu: Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
18. Ceza Dairesi
Esas No
2016/17350
Karar No
2018/15912
Karar Tarihi
Konu
Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Mahkumiyet KARAR Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alınmalıdır; Somut olayda, sanığın avukatı olduğu şirketi hacze gelen avukat ve icra memuru olan mağdurlara söylediği kabul edilen “bu araba buraya giremez, burası Turkcell binası, senin babanın yeri mi burası, defolun gidin alın paranızı kaç paraysa, burası Turkcell, buraya o haciz arabası giremez” biçimindeki sözlerin, sonuç almaya elverişli, objektif olarak mağdurlar üzerinde ciddi bir korku ve endişe doğuracak nitelikte olmadığı hususu dikkate alındığında, görevi yaptırmamak için direnme suçunda cebir veya tehdit unsurunun ne şekilde gerçekleştiği kanıtlara dayalı olarak açıklanmadan yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi, Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2016/17350, K. 2018/15912, T. 27.11.2018, www.arakarar.com/karar/yargitay-18-ceza-dairesi-2016-17350-e-2018-15912-k-eb6ddd8b1231