Yargıtay 18. Ceza Dairesi 2015/598 E. 2015/359 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, hakaret, geceleyin konut dokunulmazlığını bozma görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığa yükletilen tehdit, konut dokunulmazlığını bozma, hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, Aynı apartmanda oturmayan sanığın girdiği apartman boşluğunun katılanın konutunun eklentisi niteliğinde olduğu ve suçun tamamlandığı, sanığın evin kapısını zorlamasına karşın eve girmediği ve eylemin teşebbüs aşamasında kaldığından bahisle hüküm kurulması, Sanığın, elindeki bira şişesini duvara vurup kırdıktan sonra tehdit içerikli sözler söylemesi ve katılanın üzerine yürümesi biçimindeki eyleminin TCK’nın 106/2-(a) maddesine uyan silahla tehdit suçunu oluşturduğu, Sanığın birden fazla Jandarma görevlisine karşı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği kabul edilen olayda; TCK 43/2-1. maddesi uyarınca, cezada artırım yapılması gerektiği gözetilmemiş ise de karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Anlaşıldığından sanık ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 20/04/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.