Yargıtay 17. Hukuk Dairesi 2013/1121 E. 2013/5487 K. – Tazminat

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427.maddesinde öngörülen temyiz sınırı 01.01.2012 tarihinden itibaren 1.690 TL’ne çıkarılmıştır. Davacı taraf 1.053,81 TL alacağın tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptalini, takibin 997,69 TL asıl alacak üzerinden devamını istemiş, mahkemece 698,38 TL asıl alacağa (faizi ve masraflarıyla birlikte) yapılan itirazın iptaline karar verilmiştir. Kararı, temyiz eden davalı yönünden hükmolunan alacak yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da karar verilebileceğinden davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin kararın kesin olması nedeniyle REDDİNE, 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.