Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2018/6772 E. 2020/4453 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2, 53/1-2-3 ve 58/6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın, suç tarihinde bahçesinde bulunan katılanın yanına giderek bir süre katılanla sohbet edip güven telkin ettikten sonra, katılana bozdurmak maksadı ile tedavülde olmayan ve değeri bulunmayan 500 Peru INTS parasını verip, bu paranın 500 TL değerinde olduğunu söylediği, katılanın da üzerinde bulunan 400 TL'yi sanığa verdiği, sanığın parayı alarak katılanın yanından uzaklaştığı anlaşılmakla; eylemin TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın katılanla uzlaşmak istediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.