Yargıtay · 15. Ceza Dairesi

Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2018/4465 E. 2020/1872 K. – Güveni Kötüye

Konu: Güveni Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
15. Ceza Dairesi
Esas No
2018/4465
Karar No
2020/1872
Karar Tarihi
Konu
Güveni Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Katılanın, temyiz dışı sanık ...'e ait petrol istasyonuna 1 adet kayış, 1 adet keçe bilye 50 vibratör, kantar hizar makinesi, 2 motorlu kompresörü emanet olarak bıraktığı, temyiz dışı sanık ...’in emanet eşyaların bulunduğu petrol istasyonunu katılana ait eşyalarla birlikte sanık ...’a sattığı, sanık ...’in sanık ...’a satış sırasında malları katılana teslim etmesi gerektiğini söylediği, katılan eşyalarını istediğinde sanık ...’nın teslim etmeyip teslim amacı dışında mallar üzerinde tasarrufta bulunarak üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; katılanın tüm aşamalardaki istikrarlı beyanlarında sanığın işyerini devraldığı sırada ve sonrasında kendisine ait eşyaların işyerinde olduğunu, kendisine teslim edilmesi gerektiğini bildiğini belirttiği, katılanın bu husustaki beyanlarınında temyiz dışı sanık ..., tanıklar ... ve ...’ın beyanlarıyla doğrulandığının anlaşılması karşısında sanığın işyerinin devri ile birlikte suça konu eşyalarında zilyetliğine devredilmesinde rızasının olduğu, katılana teslim edeceğini taahhüt etmesine rağmen teslim etmeyip bu devir olgusunu inkar ederek üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 11/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/4465, K. 2020/1872, T. 11.02.2020, www.arakarar.com/karar/yargitay-15-ceza-dairesi-2018-4465-e-2020-1872-k-88c5b9203d02