Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2017/31250 E. 2020/1601 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın, suç tarihinde katılanın bekçiliği yaptığı inşaata gelerek bahçe temizliği için bir işçi lazım olduğunu söylediği, katılanın bu teklifi kabul etmesi üzerine sanık ile birlikte bahçeye gittikleri, bu sırada yanlarına kimliği tespit edilemeyen meçhul şahsın gelerek bahçenin sahibini olduğunu söylediği ve cebinden 500 Euro çıkartarak katılana vermek istediği, katılanın para üzerini veremeyeceğini söylemesi üzerine, katılandan 6 adet çeyrek altın istediği, bunun üzerine katılanın da tanıdığı bir kuyumcuya giderek 6 adet çeyrek altını borç olarak sanığa verdiği, sanığın da diğer meçhul şahsın kaza yaptığını söyleyerek birlikte kaza yapıldığı söylenen yere gittikleri, sanığın burada hastaneye gidiyoruz diyerek katılanın yanından ayrıldığı, 500 Euroyu da evden alabileceğini söylediği; ancak bir dahada kendilerine de ulaşılamadığı, bu surette sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda, Sanığın suç inkarına yönelik istikrarlı savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından; sanığın savunmalarının aksine yüklenen suçu işlediğine dair soyut iddiadan başka cezalandırmaya yeterli, şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılama sonunda, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter nitelikte delil elde edilemediği mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 06.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.