Yargıtay · 15. Ceza Dairesi

Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2013/6185 E. 2014/21673 K. – Güveni Kötüye

Konu: Güveni Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
15. Ceza Dairesi
Esas No
2013/6185
Karar No
2014/21673
Karar Tarihi
Konu
Güveni Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Somut olayda; ... A.Ş.'nin yetkilisi olan sanık ...'in, araç kiralama işi yapan katılan ...'den şirketi adına 6 aylığına bir araç kiraladığı, sanığın, haziran ayının kira bedelini ödemediği gibi kira süresi bitiminde aracı katılana teslim etmediği, aracın terkedilmiş ve hasarlı bir halde polisler tarafından bulunarak katılana teslim edildiği anlaşıldığından güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; TCK'nın 51. maddesine göre, sadece hürriyeti bağlayıcı cezaların ertelenmesi mümkün olup adli para cezalarının ertelenmesi olanağının bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde adli para cezasının ertelenmesine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “ve para” ibaresinin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/6185, K. 2014/21673, T. 22.12.2014, www.arakarar.com/karar/yargitay-15-ceza-dairesi-2013-6185-e-2014-21673-k-49fb2c9f9203