Yargıtay · 15. Ceza Dairesi

Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2011/23256 E. 2013/6580 K. – Hizmet Nedeniyl

Konu: Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
15. Ceza Dairesi
Esas No
2011/23256
Karar No
2013/6580
Karar Tarihi
Konu
Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Beraat Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 05.11.2008 tarihli keşif zaptı ile alınan beyanında şikayetçi olduğunu belirten ve sanığın cezalandırılmasını isteyen şikayetçi ve vekilinin, 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek ve aynı Yasanın 237/2 ve 238. maddeleri uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Somut olayda; sanığın, yalnız yaşayan ve sağlık problemleri olan şikayetçinin oturduğu binadaki kapıcının eşi olduğu ve yanında bakımı ile ilgilenmek üzere asgari ücret karşılığında SSK'lı olarak çalıştığı, şikayetçinin 2007 yılı Nisan ayında hastaneye yatarak 10 gün tedavi görmesinden önce, hastane masraflarını karşılaması için bankada bulunan hesabından 2900 USD, 14.475 Euro ve 5.900 TL parayı çekerek sanığa teslim ettiği, ayrıca evinin anahtarları ile banka ve kredi kartlarının da sanıkta bulunduğu, hastanede yatmakta iken ... 3. noterliğinin 17.04.2007 tarih ve 17896 yevmiye sayılı vekaletnamesi ile hem sanığı hem de sanığın eşini Emekli Sandığından aldığı maaş ile ilgili olarak yetkilendirdiği, şikayetçinin hastanedeki tedavisi esnasında ve çıktıktan sonra sanığın kendisinde bulunan paradan bir kısım harcamalar yaptığı, tedavinin devamı esnasında kullanılması tavsiye edilen cihaz alımı için 3.160 TL ve 450 TL parayı harcadığı, sanığın, 10.06.2007 günü şikayetçiye ait paranın evinde sakladığı yerden çalındığını ağlayarak anlattığı, parayı çalanı bildiğini, bulup meydana çıkaracağını ve parayı ödeyeceğini söylediği, ancak sanığın evinde hırsızlığa emare teşkil edecek hiç bir iz olmadığı, sanığın paranın çalındığını söyleyerek, şikayetçiye ait olup kendisinde bulunan parayı zimmetine geçirdiği iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda; sanığın savunmaları doğrultusunda dosyaya getirtilen ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/876 Esas sayılı dosyasının incelenmesinde; sanığın evinde bulunan şikayetçiye ait paraların, sanığın kardeşi ... tarafından çalındığı ve ... hakkında birlikte yaşadığı kardeşinin evinden hırsızlık suçunu işlemesi nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla, sanık hakkında verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10.04.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2011/23256, K. 2013/6580, T. 10.04.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-15-ceza-dairesi-2011-23256-e-2013-6580-k-af5a3d7b6feb