Yargıtay · 13. Ceza Dairesi

Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2012/11022 E. 2013/21384 K.

Konu: Hırsızlık, Mala Zarar Vermek

Mahkeme
Yargıtay
Daire
13. Ceza Dairesi
Esas No
2012/11022
Karar No
2013/21384
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, Mala Zarar Vermek

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, mala zarar vermek HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Suça konu otomobil üzerinden elde edilen parmak izlerinin sanığa ait olduğuna ilişkin ekspertiz raporu dosya içerisine alınmamış ise de, sanık aşamalardaki beyanlarında suçlamayı oluşa uygun olarak kabul ettiğini belirttiğinden, bu eksiklik sonuca etkili görülmeyerek bozma nedeni yapılmamıştır. I)Sanık ...'ye yüklenen hırsızlık suçu bakımından yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması; Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine "53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına'' tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, I)Sanık ...'ye yüklenen mala zarar verme suçu bakımından yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1)Sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunun suç tarihinde uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca sanık ve katılana uzlaşma teklifinde bulunulup, kabulleri halinde uzlaşma işlemlerinin yerine getirilmesinin ardından sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi; 2)5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması; Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 04/07/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2012/11022, K. 2013/21384, T. 04.07.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-13-ceza-dairesi-2012-11022-e-2013-21384-k-9b9cb6095c42