Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2012/11590 E. 2012/17567 K.

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/05/2009 gün ve 2005/110-2009/218 sayılı kararı onayan Daire’nin 02/04/2012 gün ve 2010/10515-2012/5122 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın merkez şubesinde üç ayrı hesaplarının bulunduğunu, 1996-1997 yıllarında yasal süresi içinde havale edilmeyen meblağlardan dolayı 1479 sayılı Yasa’nın ek 6 ncı maddesi uyarınca 63.375,21 TL mevduat faizi ve 3095 sayılı Yasanın 2 nci maddesi dolayısıyla 114.312,35 TL olmak üzere toplam 177.687,56 TL alacaklarının doğduğunu, davalının ödeme yapmaması nedeniyle kurum zararının ana paraya dönüştüğünü, dava tarihine kadar reeskont faizi mevduat faizi ve vadeli mevduat faizi olmak üzere toplam alacağın 657.998,13 TL'na ulaştığını iddia ederek, bu miktar alacağın, dava tarihinden tahsil tarihine kadar işleyecek reeskont faizi, 1479 sayılı Yasa’nın ek 6 ncı maddesine göre vadeli mevduat faizi ve vadesiz mevduat faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacı adına tahsil edilen primi ve diğer alacaklarının hesaplara geç intikal ettirilmesi nedeniyle ancak cezai faiz ödenmesi gerektiğini, bu nedenle hesaplanan 63.069,67 TL'nın 06.04.1999 tarihinde kurum hesabına alacak kaydedildiğini, bunun dışındaki taleplerin yersiz olduğunu, hesaplamaların nasıl yapıldığının belli olmadığını, valör tarihinin işlem tarihi olarak esas alındığını, cezai faizin ana para hale gelmesinin ve meblağa vadeli, vadesiz ve reeskont faizi tahakkuk ettirilmesinin hiçbir yasada yer almadığını, bu durumun faize faiz talep etme anlamında bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 02.04.2012 tarihli kararı ile onanmıştır. Taraf vekilleri, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, karar düzeltme isteyen davacı harç ve cezadan muaf olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, alınmadığı anlaşılan 43,90 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı ...Ş.'den alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 07/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.