Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2011/15089 E. 2012/2119 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Zile Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/09/2009 tarih ve 2009/216-2009/389 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin 15/12/2002 tarihinde işleteni davalı şirket olan ve davalı ...’nün kullandığı otobüste yolcu iken meydana gelen kazada ağır yaralandığını, adli tıp raporuna göre %45,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğini, müvekkilinin yaşadığı acı ve üzüntü nedeniyle 50.000,00-TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı davaya cevap vermemiştir. Mahkemece, davacının davalı ... hakkındaki davasının kısmen kabulü ile, 5.000,00-TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya dair talebinin reddine; davacının davalı şirket hakkındaki davasının zamanaşımı yönünden reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1.Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. BK'nun 47. nci maddesi hükmüne göre, hakim özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı altında hak sahiplerine verilebilecek tazminatı adalete uygun olarak belirlemelidir. Bu tazminat, zarara uğrayanlarda bir huzur duygusu oluşturmalıdır. Tazminatın sınırı,onun amacına uygun olarak belirlenmelidir. Diğer bir deyişle, takdir edilecek tazminat miktarı mevcut durumda elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 tarihli 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde de takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar açıkça gösterilmiştir. Bunlar her somut olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri karar yerinde objektif bir biçimde göstermeli ve bu taktir hakkını MK' nun 4. maddesine göre hukuka ve hakkaniyete uygun olarak kullanmalıdır. Dosyadan davacının Adli Tıp raporuna göre %45,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş olduğu anlaşılmaktadır. Olayın meydana gelişi, davacının meydana gelen kazada hiçbir kusurunun bulunmaması ve diğer etkenlerin tümü birlikte değerlendirilerek hakkaniyet ilkesi de dikkate alınıp daha makul oranda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, olay tarihi itibariyle taraflar arasındaki menfaat dengesine uygun düşmeyen miktarda manevi tazminatın takdiri doğru görülmediğinden verilen kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir. 2.Dava, yolcu taşıma sözleşmesinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Yargıtay' ın kökleşmiş içtihatlarına göre, kazada yolcu cismani bir zarara uğradığı veya öldüğü takdirde taşıyıcının hile ya da ağır kusuru aranmaksızın TTK' nun 767/5. maddesi ve BK' nun 125. madde hükümleri uyarınca davanın 10 senelik zamanaşımı süresine tabi olduğu gözetilmeden, mahkemece davanın uzamış zamanaşımı süresine tabi olduğu ve bu sürenin de dolduğu gerekçesiyle davalı şirket aleyhine açılan davanın reddi doğru olmamış, kararın açıklanan bu gerekçe itibariyle de davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yarına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.