Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2010/6143 E. 2010/8084 K.

MAHKEMESİ : Şanlıurfa Asliye 2.Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Şanlıurfa Asliye 2.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.03.2009 gün ve 2007/196-2009/244 sayılı kararı onayan Daire’nin 15.03.2010 gün ve 2009/15107-2010/2869 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili banka ile dava dışı ... arasında 22 adet genel kredi sözleşmesi imzalandığını, davalı ...'nin bu sözleşmelerden 80.770 TL'lik kısmını müşterek ve müteselsil borçlu sıfatıyla imzaladığını, borç ödenmeyince hesap kat edilerek ihtarname gönderilip takip yapıldığını, davalının borcun tamamına itiraz etmesi üzerine takibin durdurduğunu, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, itirazının iptali ile takibin devamına ve % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile davanın alacak davası olarak yürütülmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın İİK’nun 67. maddesinde öngörülen 1 yılık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davalının dava dışı ...'ün kullandığı kredi sözleşmelerini müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığı, davalının 80.770,00 YTL’den sorumlu olduğu gerekçesiyle ıslah edilmiş davanın kabulü ile taraflar arasındaki genel kredi sözleşmesi uyarınca dava konusu teminat mektuplarının bedellerinin davalı tarafça davacı banka nezdinde depo edilmesine karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 15.03.2010 tarihli kararı ile mahkeme kararı onanmıştır. Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 08.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.