Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2025/3796 E. 2026/1383 K. – Resmi Belgenin

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/344 E., 2023/677 K. SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2023 tarihli ve 2022/344 Esas, 2023/677 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 206/1, 52/2, 53... . maddeleri uyarınca neticeten 3 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, istinaf başvurusunun reddi kararına yönelik itirazın reddi üzerine 17.11.2023 tarihi itibarıyla kesinleştirildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 02.09.2025 tarihli ve 2025/16495 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.09.2025 tarihli ve KYB-2025/101853 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM A. Kanun Yararına Bozma İstemi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.09.2025 tarihli ve KYB-2025/101853 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunu düzenleyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 206. maddesine göre, "(1) Bir resmî belgeyi düzenlemek yetkisine sahip olan kamu görevlisine yalan beyanda bulunan kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında temel ve sonuç cezanın 3 ay hapis cezası olarak belirlenmesi yanında suç karşılığı ilgili maddede "seçimlik" olarak düzenlenen adli para cezasına da hükmedilerek sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. 5271 sayılı Kanun’un "Kanun yararına bozma" başlıklı 309. maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi; "(4) Bozma nedenleri: ... d) Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." Şeklinde düzenlenmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun’un "Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" başlıklı 206/1. maddesinde; "(1) Bir resmi belgeyi düzenlemek yetkisine sahip olan kamu görevlisine yalan beyanda bulunan kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır." hükmü yer almaktadır. 3. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanığın sübutu kabul edilen üzerine atılı resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçu yönünden, 5237 sayılı Kanun'un 206/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilirken, seçenek yaptırımlardan hapis cezası tercih edildiği halde, ayrıca adli para cezasına da hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüş; bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

II. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2023 tarihli ve 2022/344 Esas, 2023/677 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; "hüküm fıkrasının birinci paragrafında yer alan “5 gün adli para cezası", dördüncü paragrafında yer alan "5 gün adli para cezasının" ve "100 TL adli para cezası" ibareleri ile hüküm fıkrasının beşinci paragrafının hükümden tümüyle çıkartılmasına; hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2026 tarihinde karar verildi.