Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/964 E. 2025/12878 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1728 E., 2022/2847 K. SUÇLAR : Mühür bozma, imar kirliliğine neden olma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2021/1728 Esas, 2022/2847 Karar sayılı asıl kararı ile 08.12.2022 tarihli ve 2021/1728 Esas, 2022/2847 Karar sayılı ek kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

I. Mühür Bozma Suçuna İlişkin 23.11.2022 Tarihli ve 2021/1728 Esas, 2022/2847 Karar Sayılı İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine Dair Asıl Karar Yönünden Anayasa'nın 40/2 maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2, 232/6 ve 291. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK'nın 294/1 maddesinde; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' ve aynı Kanun'un 298/1 maddesinde ise; "Yargıtay, süresi içinde temyiz başvurusunda bulunulmadığını, hükmün temyiz edilemez olduğunu, temyiz edenin buna hakkı olmadığını ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; inceleme konusu kararda "hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz nedeninin gösterilmemesi halinde temyiz isteminin reddedileceği" hususunun ihtarına yer verildiği; katılan Kurum vekilinin kanuni süresi içinde sunduğu temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer vermediği anlaşılmakla, katılan Kurum velikinin mühür bozma suçuna yönelen temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK’nın 298/1 maddesi fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II. İmar Kirliliğine Neden Olma Suçuna İlişkin 08.12.2022 Tarihli ve 2021/1728 Esas, 2022/2847 Karar Sayılı Temyiz İsteminin Reddine Dair Ek Karar Yönünden

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 08.12.2022 tarihli ve 2021/1728 Esas, 2022/2847 Karar sayılı ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 286/2-(g) maddesinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı CMK’nın 286/3 maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1 maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK’nın 296/2 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/1 maddesi uyarınca Çanakkale 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.10.2025 tarihinde karar verildi.