Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/9573 E. 2026/4491 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/964 E., 2021/2650 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2020/964 E., 2021/2650 K. Sayılı kararının, sanık vasisi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun’un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun’un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenleme gözetilerek, sanığın temyiz dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin herhangi bir temyiz nedeni göstermediği, ancak “CMK 295/1 maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayan (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği” hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmakla, sanığa bu şekilde meşruhatlı tebligat çıkarılmasından sonra dava dosyasının iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2026 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.