Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/35452 E. 2025/1915 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/85 E., 2016/247 K. SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, görevi kötüye kullanma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Sanıklar Hakkında Görevi Kötüye Kullanma Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Olarak Avukat olması nedeniyle soruşturma ve kovuşturma izinleri nedeniyle duran süreler de dikkate alınarak yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen "görevi kötüye kullanma" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-(e) ve 67/2-(a) maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıkların sorgularının yapıldığı 19.11.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Olarak

Son soruşturmanın açılmasına dair kararda sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu karar başlığında belirtilip, karar metninde eyleme ayrıca yer verilmiş olmakla, bu suçtan da sanık hakkında kamu davasının açıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 tarihli ve 2013/830 Esas, 2014/502 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nın 34 üncü ve 230 uncu maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği dikkate alınarak; Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2015 tarihli ve 2015/6455 Esas sayılı iddianamesiyle sanık ... hakkında "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve görevi kötüye kullanma" suçlarından, sanık ... hakkında "görevi kötüye kullanma" suçundan iddianame düzenlendiği, Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.04.2015 tarihli ve 2015/51 Esas, 2015/139 Karar sayılı kararıyla her iki sanık yönünden de son soruşturmanın açılmasına "görevi kötüye kullanma" suçu bakımından karar verildiği, temyiz incelemesine konu hükmün gerekçeli karar başlığında her iki suça da yer verildiği dikkate alındığında, sanığın eylem(ler)ine ilişkin deliller gösterilip tartışılmadan ve denetime imkan verecek şekilde açıklanmadan Anayasa'nın 141 inci ve 5271 sayılı CMK'nın 34 üncü ve 230 uncu maddelerine aykırı davranılarak gerekçeden yoksun hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321 inci maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2025 tarihinde karar verildi.