Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2020/140 E. 2020/7930 K. – Hizmet Nedeniyle

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet 5271 sayılı CMK‟nin 231/8-son cümlesi uyarınca, 22.11.2004 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 17.02.2012 tarihine kadar bazı kesintilerle dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 10.07.2017 tarihinde kesinleşen mahkûmiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 17.02.2012 tarihinden itibaren, deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 11.03.2015 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK‟nin 7 ve 5252 sayılı TCK‟nin Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun‟un 9. maddeleri karşısında; sanıklara yüklenen 765 sayılı TCK‟nin 510 (5237 sayılı TCK‟nin 155/2) maddelerinde düzenlenen "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma" suçunun Kanun‟daki cezasının miktarı ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK‟nin 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK‟nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK‟nin 102/3, 104/2 ve 5271 sayılı CMK‟nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 25.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.