Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2019/1704 E. 2019/8511 K. – Hüviyet Cüzdanı
Konu: Hüviyet Cüzdanı,pasaport Ve Ruhsatnamelerde Sahtecilik
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2019/1704
- Karar No
- 2019/8511
- Karar Tarihi
- Konu
- Hüviyet Cüzdanı,pasaport Ve Ruhsatnamelerde Sahtecilik
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hüviyet cüzdanı,pasaport ve ruhsatnamelerde sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet 5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca suçun işlendiği tarihten hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 13.11.2009 tarihine kadar dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 25.12.2014 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle, 05.11.2009 tarihli hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13.11.2009'dan itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun en aleyhe kabulle suç tarihi olan 31.12.2012 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen suç tarihi itibarıyla yürürlükte olan “hüviyet cüzdanı, pasaport gibi belgelerde sahtecilik” suçunun 765 sayılı TCK'nin 350/2-3 maddesindeki cezasının üst sınırına göre tabi olduğu aynı Kanun'un 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 30/06/2002 tarihinden hükmün açıklandığı tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ve müdafinin temyiz sebepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nin 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESiNE, 28.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.