Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2018/463 E. 2020/2693 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz nedenlerinin reddine; ancak: 1-Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından düzenlenen 10.03.2014 tarihli uzmanlık raporunda suça konu şasi numarasında yapılan sahteleştirme işleminin aldatıcı niteliği ile ilgili değerlendirmede bulunulmaması ve belgelerde sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hakime ait olduğu gözetilerek suça konu sahte şasi numarasında yapılan tahrif işleminin özelliklerinin bilirkişi katılımı ile yapılacak keşif sonucunda tutanağa yazılarak belirlenmesi, aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının gerekçeli kararda tartışılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, herhangi bir değerlendirme yapılmadan eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması, 2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.