Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2017/10921 E. 2020/504 K. – Sahte Fatura

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura kullanmak HÜKÜM : Mahkumiyet Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz talepleri yerinde görülmemiştir, ancak; 1- Temyize konu davanın sanık hakkında 2008 yılında, ... isimli kişinin kimlik bilgileri kullanılarak kurulan ve hakkında sahte belge düzenlemekten vergi tekniği raporu bulunan ... Ürünleri isimli şirketten aldığı yedi adet sahte faturayı kullandığı iddiasıyla açılan dava olduğu; yapılan UYAP sorgusunda, sanık hakkında, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 02/05/2013 tarihli, 2013/17181 esas sayılı iddianamesi ile İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinde, 2008-2009 yıllarında, haklarında sahte fatura düzenlemekten vergi tekniği raporları bulunan beş mükelleften, seksen beş adet sahte fatura alarak kullandığı iddiasıyla dava açıldığı, sanığın mahkumiyetine hükmolunduğu ve dosyanın Dairemizde temyiz incelemesinde olduğu anlaşılmakla; aynı takvim yılında farklı beyanname dönemlerinde sahte fatura kullanılması halinde bir tek sahte fatura kullanma suçunun oluşacağı, faturaların farklı beyanname dönemlerinde kullanılmış olması nedeniyle de zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekeceği dikkate alınarak, temyize konu davanın aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunan İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/416 esas ve 2014/63 karar sayılı dosyası ile birleştirilerek birlikte değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında zincirleme şekilde işlenmiş sahte fatura kullanma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması, 2- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.