Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2013/5776 E. 2013/9090 K. – Hüviyeti Hakkınd

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Hüviyeti hakkında memura yalan beyanda bulunmak HÜKÜM : Mahkumiyet İncelemeye konu hükmün tarihinin; Anayasa Mahkemesi'nin 23.07.2009 gün ve 2006/65 E.-2009/114 K. sayılı iptal kararının yürürlüğe girdiği 07.10.2010 tarihi ile 6217 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihi arasında yer alması nedeniyle temyizi mümkün olduğu gibi, gerekçeli hükmün sanığa 09.11.2011 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz süresinin son günü olan 16.11.2010 tarihinin resmi tatil olduğu, resmi tatil ve hafta sonu tatil bitiminden sonra ilk mesai günü olan 22.11.2010 hakim havale tarihli dilekçeyle hükmün temyiz edildiği anlaşılmakla tebliğnamedeki temyizin reddine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir. 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “hüviyeti hakkında memura yalan beyanda bulunmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 03.05.2005 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.