Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2013/5025 E. 2013/16091 K. – Sahte Fatura

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura kullanmak HÜKÜM : Beraat I- Sanıkların 2004 yılında sahte fatura kullanmak suçundan beraatlerine dair hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının en son suçun işlendiği 21.01.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında 2004 yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılmış olan kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, II- Sanıkların 2005 yılında sahte fatura kullanmak suçundan beraatlerine dair hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Hükümde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlere yer verildiği ve beraat hükmünün gerekçesinin de yeterli olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bu hususa ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Sanıkların yetkilisi olduğu şirketin kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen Çağdaş Ltd. Şti. hakkında düzenlendiği anlaşılan 09.02.2009 gün 9 sayılı Vergi Tekniği Raporunun onaylı örneği getirtilip incelenerek sahteliği belirleyen delillerin nelerden ibaret olduğunun tespit edilip, düzenleyen şirketin yetkilileri hakkında dava açılmış olup olmadığı araştırılarak, açıldığının tespiti halinde dava dosyası celp ile incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, sahte olduğu iddia olunan toplam 225.763 lira fatura bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan satıcının hesabına girdiğini gösteren geçerli belge ibraz edilemediğinden, nakit olarak elden bu miktar paraların ödenmesinin ticari teamüle ve belgeleme gereksinimine uygun olup olmadığı da dikkate alınarak Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.12.1990 gün 9-312-340 sayılı kararında açıklandığı üzere suçun ayrıntılarını bilen ve oluşmasında rolü olan şirket temsilcisi olan sanık/sanıkların tespit edilerek toplanan tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile bilirkişi heyetinin isabetsiz raporuna itibarla yazılı şekilde beraatlerine hükmolunması, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.