Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/8954 E. 2013/15233 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet HÜKÜM : Sanık ...: Mahkumiyet Yasal koşulları bulunmadığından sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilip dosya incelenerek gereği görüşüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere; aynı takvim yılı içerisinde farklı dönemlerde birden çok sahte fatura kullandığı anlaşılan sanık ... hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Katılan vekilinin, sanık ...'e ilişkin temyiz isteminin vekalet ücretine yönelik olduğunun kabulü ile yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ... müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Sanık ... hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-)Kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine maktu vekalet ücretine hükmolunmaması, Yasaya aykırı; sanık ... müdafi ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 53/1. maddesine ilişkin kısım çıkartılarak yerine “5237 sayılı TCK'nun 53. maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer hakların ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek ve sanık ...'e ilişkin kurulan hüküm fıkrasının sonuna “katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre 575 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan hazineye verilmesine" ibaresinin eklenilmesi suretiyle anılan sanık ... hakkındaki hükmün DÜZELTİLEREK, sanık ... hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan sanık ... müdafi ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık ... hakkındaki hükmün DOĞRUDAN ONANMASINA, 24.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.