Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/2501 E. 2012/13860 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Bilişim ve görevi kötüye kullanmak HÜKÜM : 765 sayılı TCK'nun 240, 240/son, 647 sayılı Yasanın 4. madddeleri gereğince 4.380.00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 3 ay memuriyetten yoksun bırakılmasına; 765 sayılı TCK'nun 525/b-2, 647 sayılı Yasanın 4, TCK'nun 72. maddeleri gereğince 9.753.00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin. 1-Mut Asliye Ceza Mahkemesince 30.04.2008 tarihinde istinabe suretiyle sorgusu yapılan ve 26.03.2009 tarihinde de ek savunması tespit edilen sanıktan ifadesini mahkemesinde vermek isteyip istemediği sorulmayarak savunma hakkının kısıtlanması ve yine aynı tarihli duruşmalarda yargılama ilkelerinden olan açıklık ilkesine uyulduğuna dair bilgilerin duruşma tutanağına geçirilmemesi, 2-Denizli D-Tipi kapalı ceza evinde jandarma koruma takım komutanı olarak görev yapan sanık ...'ın, 15.04.2005 tarihinde cezaevi aracı ile Tavas ve Kale cezaevlerine sevk edilen mahkûmları götürdüğü aynı gün Denizli'ye dönüş yaparken Tavas Cumhuriyet Başsavcılığınca Denizli Cezaevine sevk edilen mağdur ...'yı Tavas Cezaevinden teslim aldığı sırada kendisine tevdii edilen mağdura ait kredi kartını Denizli D-Tipi Cezaevi yetkilisine teslim etmeyip, 17.04.2005 tarihinde Denizli Vakıfbank ve İş bankası ATM’sinde mağdurun doğum tarihi olan şifreyi kullanıp, para çektiğinin iddia olunması karşısında, sanığın suçlamayı kabul etmeyerek, mağduru Tavas Cezaevinden teslim aldığı sırada suça konu kredi kartının kendisine verilmediğini savunmasına ve dosyada mevcut tutanaklarda da suça konu kredi kartının sanığa teslim edildiğine dair bir tespitin bulunmamasına göre, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, suça konu paranın Denizli Vakıfbank ve İş bankası ATM’sinden çekildiği sırada sanığın görevi gereği il dışında olup olmadığı araştırılıp, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı, 3-Hükümden sonra 19.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1.maddesi ile 5237 sayılı TCK’nun 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan “kazanç” sözcüğünün “menfaat” olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında, aynı Yasanın 7/2. maddesindeki “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.