Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/12968 E. 2013/7636 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 204/3, 62, 53. maddeleri gereği 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin. Sanığın, aracını hurdaya çıkartmak için vekaletname getirdiğini beyan ettiği şahsın açık kimlik ve adres bilgilerini verememiş olması ayrıca, Mardin 2. Noterliğince düzenlenen vekaletname ile Diyarbakır 4. Noterliğince düzenlenen kati satış sözleşmesinde sanık dışında adları geçen kişilerin tanık olarak dinlenmelerinin kovuşturmaya yenilik getirici nitelikte olmaması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine suç tarihinin 11.05.2004 olarak mahkemece kabul edilmesine rağmen 5237 sayılı Yasanın ilgili maddeleri esas alınarak uygulama yapılması sonrasında ortaya çıkan netice ceza 765 sayılı TCK'nun uygulanması sonrasında ortaya çıkacak cezadan daha az olacağından lehe yasa karşılaştırması yapılmamasına yönelen tebliğnamedeki düşüncelere iştirak olunmamış, farklı tarihlere ait birden fazla sahte belgenin düzenlenip kullanılması karşısında TCK'nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1- 5327 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1.fıkranın (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından şartla tahliye tarihine kadar, diğer hak yoksunluklarının ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Suça konu belgelerin akıbeti hakkında herhangi bir karar verilmemesi Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi olanaklı olduğundan, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanması ile ilgili paragrafın hükümden çıkartılarak yerine “TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarını kullanmaktan şartla tahliye tarihine, diğer hakları kullanmaktan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek ve suça konu belgelerin dosya arasında delil olarak saklanılmasına" ibaresi eklenilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.05. 2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.