Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/9194 E. 2012/1282 K.

Muhtelif suçlardan içtimalı 36 yıl ağır hapis cezasına hükümlü ...'in, 14/04/1991 tarihinde şartla tahliye edilmesini müteakip, deneme süresi içinde 23/10/1991 tarihinde işlediği resmî evrakta sahtecilik suçundan İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/12/1994 tarihli ve 1991/283 esas, 1994/259 sayılı kararı ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 342/1, 65/3, 59/2. maddeleri uyarınca 10 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılması üzerine, 3506 sayılı Kanun'la değişik 765 sayılı Kanun'un 17. maddesi gereğince şartla tahliye kararının geri alınarak 23/10/1991 tarihi ile 22/01/2017 tarihleri arasında kalan müddetin aynen infazına dair Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/10/2001 tarihli ve 2001/248 müteferrik sayılı kararının infazı sırasında, çekmesi gereken 10 yıl 1 ay 13 gün bakiye cezadan 4616 sayılı Kanun'un 1. maddesinin 2. bendi uyarınca 10 yıllık indirim yapılmasına ilişkin İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/05/2002 tarihli ve 2002/120 değişik iş sayılı kararı ile, bu karar gereğince adı geçenin 13/07/2002 tarihinden geçerli olmak üzere şartla tahliyesine dair Eyüp 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/08/2002 tarihli ve 2002/711-679 değişik iş esas sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre.

İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/05/2002 tarihli ve 2002/120 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 05/02/2002 tarih ve 2002/6-43-152 sayılı kararına nazaran, şartla salıverilme kararı geri alınarak aynen infazına karar verilen bakiye cezanın bütünü ile şartla salıverilmenin geri alınmasına sebebiyet veren suç için 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 19 ve ek 2. maddelerinin uygulanması suretiyle bulunacak infazı gereken cezaların toplamından 4616 sayılı Kanun uyarınca 10 yıl indirilmek suretiyle infazın yerine getirilmesi gerektiği gözetilmeden, adı geçen sanığın çekmesi gereken 10 yıl 1 ay 13 gün ağır hapis cezasından 4616 sayılı Kanun'un 1. maddesinin 2. bendi uyarınca 10 yıllık indirim yapılmasına karar verilmesinde,

Eyüp 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/08/2002 tarihli ve 2002/711-679 sayılı kararı ile ilgili olarak;

İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin anılan kararı gereğince adı geçenin 13/07/2002 tarihinden geçerli olmak üzere şartla tahliyesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 12.05.2010 gün ve 2008/5478/30351 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2010 gün ve KYB.2010127139 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

İnfazı gereken cezaların ağırlığına, Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 01.04.2010 gün ve 2008/17623 Esas, 2010/3591 sayılı tevdii kararının içeriğine, kanun yararına bozma isteminin kapsamına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre kanun yararına bozma istemini inceleme görevi Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesine ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.