Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/8736 E. 2012/1571 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2009/8736
- Karar No
- 2012/1571
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet, cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak HÜKÜM : Birleşen 2001/273 esas sayılı dosyada sanıklar Abdülkerim Danış ve ...'ın sahte fatura kullanmak suçundan 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 2 yıl 6 ay hapis cezası I- Sanıklar hakkında cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; "Cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak" suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi Maliye Hazinesinin kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı, usulsüz verildiğinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının anılan suçtan verilen hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceğinden vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, II-Sanıklar hakkında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği tarihten hükümtarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA; III- Sanıklar ... ve ... hakkında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet kararına yönelen sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelemesinde; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında, sanıklara yüklenen 2000 takvim yılında KDV’de “sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en son suçun işlendiği 26.05.2000 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında anılan suçtan açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK. nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.