Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/5492 E. 2011/134 K. – Dolandırıcılık

Konu: Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2009/5492
Karar No
2011/134
Karar Tarihi
Konu
Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 158/1-d, 62/1, 52/3, 53/1-2 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 10.000,00 YTL adli para cezası ve hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar 53/1 maddede yazılı haklardan yoksunluk

Noterlik bir kamu hizmeti olup, 5237 sayılı TCK.nun 158/1-d maddesinde belirtilen kamu kurumu niteliğinde değilse de, sanığın sübuta eren dolandırıcılık eylemini kamu kurumunun maddi varlıklarından olan araç plakası, motorlu araç trafik ve tescil belgesini vasıta kılarak gerçekleştirmiş olması karşısında; mahkemece sanığın eylemini kamu kurumu niteliğindeki noteri aracı kılmak suretiyle işlediğinin kabulü ile nitelikli dolandırıcılık suçundan anılan madde ile uygulama yapılması sonucu itibariyle doğru olduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Daha önce kasıtlı suçtan mahkum olması nedeniyle koşulları bulunmadığından, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5278 sayılı Kanunun 562.maddesinin 1.fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5 maddesinden yararlanamayacağı anlaşılan sanık hakkında yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı nedenin bulunmadığı, azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama şekli Hakkında Kanunun 9.maddeleri uyarınca 5237 sayılı Yasa hükümlerinin açıkça sanık lehine olduğu anlaşılmış ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak: 5237 sayılı Yasanın 53.maddesinin 1.fıkrasının c bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin hak yoksunluklarının koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 53/1.maddesindeki hakların infazın tamamlanmasına kadar kullanılamayacağına ilişkin kısım çıkartılarak yerine "5237 sayılı TCK.nun 53.maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1.fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2009/5492, K. 2011/134, T. 19.01.2011, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2009-5492-e-2011-134-k-3e21a7d118e0