Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/22376 E. 2010/1889 K. – Resmi Memura

Konu: Resmi Memura Yalan Beyanda Bulunmak

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2009/22376
Karar No
2010/1889
Karar Tarihi
Konu
Resmi Memura Yalan Beyanda Bulunmak

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi memura yalan beyanda bulunmak HÜKÜM : 5237 sayılı Yasanın 206, 53 maddeleri uyarınca 3 ay hapis, şahsi haklardan yoksunluk 1- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.07.2006 gün ve 2006/5-182-182 ve 04.07.2006 gün ve 2006/10-128-177 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; kesinleşip infaz aşamasında olan hükümlerle ilgili olarak uyarlama sonucu verilen kararların kazanılmış hak oluşturmayacağı cihetle; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk ceza Kanununun Yürürlülük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. Maddeleri uyarınca; bir başka suç isnadı ile yakalandığında kimliği hakkında yalan beyanda bulunarak kendisini Şükriye Altun olarak tanıtan sanık tarafından kimlik bilgileri kullanılan bu kişinin gerçek kişi olduğunun dosyada mevcut Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 1998/214 esas ve 1999/154 karar sayılı dosyasından anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK.daki karşılığının 268. Madde delaletiyle 267. maddedeki suçu oluşturduğu ve kesinleşen 16.07.2000 gün ve 2000/99 Esas ve 2000/202 sayılı kararında uygulanan 765 sayılı TCK.nun 343/2 maddesinin sanık lehine olduğu cihetle kesinleşen bu hükmün "aynen infazına karar verilmesiyle" yetinilmesi gerekirken yargılama sonucu yazılı şekilde 5237 sayılı TCK.nun 206/1 maddesi gereğince hüküm kurulması, 2-Safiye Karamanoğlu, ... ve ...'nın aynı şahıs olduğu belirtildiğinden bu şahıslara ait nüfus kayıtları ve adli sicil kayıtlarının değerlendirilerek hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. ve TCK.nun 7/2. maddeleri gereğince, hükümlü hakkında "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"nın takdir ve tayininde zorunluluk bulunması, 3-Kabule göre de; 5237 sayılı Yasanın 53. Maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan sanığın alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2009/22376, K. 2010/1889, T. 24.02.2010, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2009-22376-e-2010-1889-k-58b492fabce1