Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/1985 E. 2010/419 K. – Kamu Kurum Ve

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık HÜKÜM : Lehe olduğu değerlendirilerek,5237 sayılı TCK'nın158/1-e,62/1,50,52,51,51/3-6,53/1-3.mad.uyarınca,1 yıl 8 ay hapis 80 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına,kısıtlama,hapis cezasının ertelenmesine,1 yıl 8 ay denetim uygulanmasına,CMK'nın 231/5.maddesi gereğince hükmün açıklanması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına. Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın suçun oluşmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: Doğrudan Gelir Desteği Ödemesi Yapılmasına ve Bu Amaçla Çiftçi Kayıt Sisteminin Oluşturulmasına İlişkin 2002 yılına ait 2002/41 sayılı tebliğin 14. maddesi uyarınca; kadastro geçmemiş yerlerde ödeme yapılabilmesi için fiilen tarımsal faaliyette bulunulması zorunlu olup bu hususun yetkililer tarafından "yerinde" belirlenmesi gerektiği ve Doğrudan Gelir Desteği Projesi Tespit Komisyonu 2002 yılı Keşif Raporunu düzenleyen komisyon üyelerinin, arazilerin teknik aletlerle ölçülmediğini, beyanlara göre tahmini ölçüm yapılıp rapor düzenlendiğini belirtmeleri karşısında, bu tespitlerin anılan tebliğdeki usul ve yönteme uygun olarak yerinde ölçüm ve keşif şeklinde olmadığı, bu itibarla sanığın, fazla beyanda bulunması aldatmaya yeterli olmadığı cihetle dolandırıcılık suçunun unsurları oluşmamış ise de sanığın; gerçeğe aykırı olarak 163 dekar arazide tarım yapmış gibi aynı Tebliğin 15.maddesine göre istenen "arazi işleme ve üretim belgesi" ve sair belgeleri düzenlettirip ilgili kuruma vermek suretiyle kullanmaktan ibaret eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 355.maddesi delaletiyle 356.maddesinde tanımlanan suça uyduğu nazara alınmadan yazılı şekilde dolandırıcılık suçundan mahkumiyet kararı verilmesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.