Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/9704 E. 2011/23334 K. – Banka Kartının

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Banka kartının kötüye kullanılması HÜKÜM : Sanıkların 5237 sy nın 245/1-53/1 maddelerince neticeten ayrı ayrı 3 er yıl hapis ve 100,00 er YTL adli para cezası Sanıkların, şikayetçiye ait kredi kartıyla ATM'den para çekmek suretiyle yarar sağlamaktan ibaret oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen eyleminin 5237 sayılı Yasanın 245/1. maddesinde öngörülen suçu oluşturduğunu kabul eden mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen 1 nolu düşünceye iştirak edilmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre O Yer Cumhuriyet savcısının, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1- Hükmün gerekçesinde, iddia makamının esas hakkındaki görüşüne yerverilmemek suretiyle CMK.nun 230/1-a maddesine muhalefet edilmesi, 2- Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi 3- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı, 4- Hükümden sonra, 19.12.2006 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren, 5560 sayılı Yasanın 11. maddesi ile 5237 sayılı TCK.nun 245. maddesine eklenen “birinci fıkra kapsamına giren fiillerle ilgili olarak bu Kanunun mal varlığına karşı suçlara ilişkin etkin pişmanlık hükümleri uygulanır” hükmü uyarınca; sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet savcısının, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.