Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/17634 E. 2010/13317 K. – Güveni Kötüye

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma HÜKÜM : ...: 5237 Sayılı TCK'nun 155/1, 53/1-2 maddeleri uyarınca 1 Yıl Hapis ve 4.500 YTL. Adli Para Cezası, ...: Beraat I-Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “güveni kötüye kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 Sayılı TCK. nun 102/4. maddesinde öngörülen beş yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 13.02.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 Sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, II-Sanık ... hakkında verilen mahkümiyet hükmüne yönelik sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Kabule göre, hüküm fıkrasında yazılmayan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin uygulama maddesinin mahallinde eklenmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak; Sahte isim ve kimlikle gelip yanlış adres vererek daha önceki kiralama nedeniyle kalan borcunu dedesinden alarak ödeyeceğini bu nedenle de onun köyüne gitmesi gerektiğini belirtip aracı teslim aldıktan sonra kaçan sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde güveni kötüye kullanmak suçundan hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.