Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/16915 E. 2010/7918 K. – Memur Olmayan

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği HÜKÜM : 5237 S.K 204/1,62.mad. uyarınca 1 yıl 8 ay hp, 5237 S.K 202/2,43/1,62.mad. uyarınca 2 yıl 1 ay hp,765 S.K 35071-3,80,59/2,811.mad. uyarınca 1 yıl 15 ay 6 gün hp,765 S.K 512/1,522,59/2,81/1-3. mad. uyarınca 2 ay 7 gün hp ve 339.00 YTL apc. Beyoğlu 39. Noterliğine sahte olarak düzenlettirilen suça konu 05.02.2003 gün ve 00884 yevmiye numaralı “oto satışına ilişikin vekaletname”nin kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden olduğu gözetilerek “resmi belgede sahtecilik” suçundan verilen cezanın TCK.nun 204/3. maddesi uyarınca arttırılmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, kısa ve gerekçeli kararın 2 numaralı bendinde hükmolunan cezadan takdiri indirim yapılması sırasında uygulanan Yasanın “5237” yerine “765” olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.12.2006 gün ve 2006/11-301 esas, 2006/296 sayılı kararında da açıklandığı üzere “belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma” başlığı altında yeni sistemde güvenlik tedbiri olarak düzenlenmiş bulunan ve hapis cezası mahkumiyetinin yasal sonucu olan hak mahrumiyetleri kararda gösterilmemiş olsa bile 5237 Sayılı TCK’nun 53. maddesinin infaz sırasında dikkate alınması mümkün görülmüştür. Suç tarihinden önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmayan sanık hakkında, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgelerde sahtecilik”, “nüfus cüzdanı, sürücü belgesi ve araç ruhsatında sahtecilik”, “mühürde sahtecilik” ve “suç eşyasının satın alınması ve kabul edilmesi” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezaları artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin soruşturmanın eksik yapıldığına, suçların unsurları itibariyle oluşmadığına ilişen ve eylemlerinin bütün halinde 765 sayılı TCK.nun 512.maddesindeki suçu oluşturacağına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle mahkumiyet hükmünün istem gibi ONANMASINA, 05.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.