Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/10306 E. 2010/6307 K. – Dolandırıcılık
Konu: Dolandırıcılık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2008/10306
- Karar No
- 2010/6307
- Karar Tarihi
- Konu
- Dolandırıcılık
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : ...: TCK 158/1-f, 35/2, 62, 53/1-a,b,d,e, 63 maddeleri gereğince; 7 ay 15 gün hapis ve 40 YTL adli para cezası ve yasada sayılı haklardan yoksun bırakılmasına., ...: TCY 503/1, 61, 522, 59/2, CMK 231/5 maddeleri gereğince; 3 ay 10 gün hapis ve 20 YTL adli para cezası-hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.İtiraz talebinin REDDİNE. I)Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanık hakkında kurulan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 11.04.2008 gün ve 2008/779 değişik iş sayılı kararı 5271 sayılı CMK’nun 231/12 madde ve fıkrası uyarınca kesin nitelikte olup, bu karara yönelik temyiz yolu kapalı olduğundan sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, II)Sanık ...’in “nitelikli dolandırıcılık” suçundan mahkumiyetine dair hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; Sanığın diğer sanıkla birlikte unsurları eksik olan çeki kullanarak daha önce beraatine hükmedilen ve hakkındaki hüküm kesinleşen le suça konu çek karşılığında ilişki kurmak suretiyle aldatıp ondan menfeat temin etmiş olması karşısında, eylemin bankaya yönelik olduğundan hareketle ’e yönelik nitelikli dolandırıcılık suçu tamamlandığı halde teşebbüs hükümleri uygulanarak eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı nedenin bulunmadığı, azaltıcı nedenlerin ise nitelik ve derecesi ile 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5278 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK’nun 231/5 maddesinden yararlanamayacağı takdir kılınmış, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın, bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.