Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2011/3871 E. 2012/8284 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2011/3871
Karar No
2012/8284
Karar Tarihi

Mahkemesi :İş Mahkemesi No :838-607 Dava, 5758 sayılı Yasanın 8. maddesi ile 926 sayılı Yasaya eklenen geçici 30. madde uyarınca fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere aylık 200 TL kadrosuzluk tazminatı alması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkeme, yazılı biçimde davanın reddine karar vermiştir. Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 5510 sayılı Yasanın Geçici 4. maddesi; “...Bu madde kapsamına girenlerin aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dâhil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 Sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alınır...” hükmünü içermekte olup, davacının 30.08.2004 tarihinde albay rütbesine terfi ederek, kıdemli albay olarak görev yapmakta iken, bekleme süresini doldurmadan, 20.09.2006 tarihinde isteği ile emekliye sevk edilmesi ve 15.10.2006 tarihi itibariyle de kadrosuzluk tazminatına ilişkin hükümler uygulanmaksızın kendisine emekli aylığı bağlanması, uygulanması talep edilen 5758 sayılı Yasanın 8. maddesi ile 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanununa eklenen geçici 30. maddenin ise 09.05.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi karşısında, uyuşmazlığın, idari yargının görev alanına girdiği gözetilip, yargı yolu yanlışlığı nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, davanın esasına girilip yazılı biçimde hüküm tesis edilmiş olması, usul ve yasaya aykırı görülmüştür. O hâlde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 08.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2011/3871, K. 2012/8284, T. 08.05.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2011-3871-e-2012-8284-k-baf3cf2b20c6