Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2011/11412 E. 2012/22903 K.

Mahkemesi :İş Mahkemesi No :991-262 Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerden oluşan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalılardan ..., ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum ve davalılardan ..., ... ve ... vekillerinin, aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2- Davalılar ... ve ...’ın davaya konu iş kazasının oluşumundaki kusurları her biri için %5 olduğu halde, mahkemece maddi hataya düşülerek hüküm gerekçesinde %50 olarak gösterilmesi; 3- Davanın yasal dayanaklarından olan, 506 sayılı Kanunun 26’ncı maddesinin birinci fıkrasında yer alan “...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere...” ibaresi, Anayasa Mahkemesi’nin 23.11.2006 gün ve 2003/10 Esas ve 2006/106 sayılı kararıyla, Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş; Anayasa’nın 152 ve 153. maddelerinde öngörülen düzenlemeuyarınca, Anayasa Mahkemesinin, iptal kararlarının Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi ile birlikte, elde bulunan ve kesinleşmemiş tüm davalarda uygulanmasının zorunlu olması karşısında, iptal kararının Resmi Gazetede yayınlandığı 21.03.2007 tarihinden sonra, yürürlükteki kanunları uygulamakla yükümlü bulunan mahkemelerin ve giderek Yargıtay’ın, iptal kararı ile yürürlükten kalkan bir kanun maddesine dayanarak inceleme yapma ve karar verme yetkisi bulunmadığından; dava tarihindeki mevzuat ve içtihatlara uygun olarak açılan davanın, anılan iptal hükmü nedeniyle oluşan hukuksal durum gereğince kısmen reddine karar verilmesinde, tarafların sorumluluğu bulunmadığı halde; davacı Kurumun davada haksız çıkan taraf olarak nitelenip vekâlet ücretiyle sorumluluğuna hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ: Hükmün gerekçe metninin ikinci sayfa altınca paragrafında yer alan “(bu kusurun %50’inin işveren vekili ...’a, %50’inin şantiye şefi ...’a ait olduğu)” şeklindeki cümlesinde geçen “%50” oranları ayrı ayrı silinerek, yerine, “%5” oranlarının yazılmasına, Hüküm fıkrasının “6- Davalılar ..., ..., ..., ... Boya AŞ ve ... yararına 1.327,30 TL vekalet ücreti takdirine ve davacıdan alınarak bu davalılara verilmesine,” şeklindeki altıncı bendi tümüyle silinerek, hüküm fıkrasından çıkarılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazıl temyiz harcının davalılardan ..., ... ve ...'den alınmasına, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.