Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/15974 E. 2025/908 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/740 E., 2022/84 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMAYOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun'la değişik 191/1. maddesi ve 62/1. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 20.06.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 14.07.2023 tarihli ve 2022/30287 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve KYB-2023/85301 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve KYB-2023/85301 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Gaziosmanpaşa 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.06.2011 tarihli kararında, sanığın 6.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesini müteakip, sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine de hükmedildiği anlaşılmakla; tedbire uyulmadığı takdirde, anılan kararın 9. maddesinde de belirtildiği üzere aynen infaz kararı verilmesi gerekirken, sanığın süresinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığı ve bu nedenle yükümlülüğünü ihlâl ettiğinden bahisle yapılan yargılama sonucunda Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2015 tarihli kararı ile sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmesini takiben denetim süresinde yeni bir suç işlediğinden bahisle hakkındaki hükmün açıklanarak sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle mükerrer ceza tesis edildiği anlaşılmakla yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE A. Şüpheli hakkında, 17.03.2011 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 28.03.2011 tarihli ve 2011/10224 Soruşturma, 2011/5154 Esas, 2011/2917 sayılı iddianamesi ile Gaziosmanpaşa 3.Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, B. Yapılan yargılama sonucunda, Gaziosmanpaşa 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.06.2011 tarihli ve 2011/974 Esas, 2011/445 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun'la değişik 191/1. maddesi, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 5560 sayılı Kanun'la değişik 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın, 07.07.2011 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği, C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığının bildirilmesi üzerine, dosyanın ele alınarak Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/355 esasına kaydedildiği, Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2015 tarihli ve 2015/355 Esas, 2015/1092 Karar sayılı kararı ile, aynen infaz kararı verilmesi yerine 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun'la değişik 191/1. maddesi ve 62/1. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7/2. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 14.01.2016 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği, D. Sanığın denetim süresi içerisinde 13.01.2017 tarihinde işlediği karşılıksız yararlanma suçundan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 28.04.2022 tarihli ve 2021/740 Esas, 2022/84 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun'la değişik 191/1. maddesi ve 62/1. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır. E. Dosya kapsamına göre, Gaziosmanpaşa 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.06.2011 tarihli kararında, sanığın 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesini takiben, sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine de hükmedildiği anlaşılmakla; tedbire uyulmadığı takdirde, anılan kararın 9.maddesinde de belirtildiği üzere aynen infaz kararı verilmesi gerekirken, sanığın yükümlülüklerine uygun davranmadığı gerekçesiyle yapılan yargılama sonucunda, Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2015 tarihli kararı ile sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek 5320 sayılı Kanun'un geçici 7/2. maddesinin uygulanması koşullarının oluşmadığı da gözetilmeden sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmesi ve denetim süresinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanarak sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinin kanuna aykırı olduğu, kaldı ki, koşulları oluşmasa da 5320 sayılı Kanun'un geçici 7/2. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmesi halinde denetim süresi içerisinde işlenen suçun ancak kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu olması halinde hükmün açıklanabileceğinin gözetilmemesi, yine sanığa ilk hükümle 6.000,00 TL adli para cezası verilmesi nedeniyle sanığın kazanılmış hakkının gözetilmemesi de, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. III. KARAR A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2022 tarihli ve 2021/740 Esas, 2022/84 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde karar verildi.