Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2020/21308 E. 2023/5960 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/287 E., 2015/1034 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma HÜKÜM : 10 ay hapis cezasının infazının, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına kadar ertelenmesi İstanbul (Kapatılan) 66. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2015 tarihli ve 2015/287 Esas, 2015/1034 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık hakkında önceden verilip temyiz edilmeden kesinleşmiş Beyoğlu 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 03.11.2010 tarihli ve 2010/1120 Esas, 2010/1107 Karar sayılı kararı ile verilen hapis cezası ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanması üzerine sanığın yükümlülüklerini yerine getirdiği, Beyoğlu 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 16.07.2013 tarihli ve 2010/1120 Esas, 2010/1107 Karar sayılı ek kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca düşme kararı verildiği ancak söz konusu karara karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesi üzerine Dairemizin 16.03.2015 tarihli ve 2014/9703 Esas, 2015/29237 Karar sayılı kararı ile "...Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması nedeniyle hükümlünün cezasının infaz edilmiş sayılacağı gözetilmeden, davanın düşmesine karar verilmesi yasaya aykırı..." olduğu gerekçesiyle Beyoğlu 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 16.07.2013 tarihli ve 2010/1120 Esas, 2010/1107 Karar sayılı ek kararının bozulmasına karar verildiği, kanun yararına bozma kararı üzerine İstanbul (Kapatılan) 66. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2015 tarihli ve 2015/287 Esas, 2015/1034 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği, buna göre; infaz mahiyetinde bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden beraat kararı verilmesi nedeniyle İstanbul (Kapatılan) 66. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2015 tarihli ve 2015/287 Esas, 2015/1034 Karar sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu, Beyoğlu 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 03.11.2010 tarihli ve 2010/1120 Esas, 2010/1107 Karar sayılı kararının ise temyiz edilmeden kesinleştiği dolayısıyla temyiz incelemesine esas alınabilecek hüküm bulunmadığı anlaşıldığından dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2023 tarihinde karar verildi.